BİBLİYOTERAPİ

MUMU

        Rüzgarlı bir sonbahar sabahıydı. Okullar yeni açılmıştır. Mumu yeni güne sevinçle uyandı Kahvaltısını yaptı. Çantasını, okula gitmek için hazırlardı.Mumu ilkokul ikinci sınıfta okuyordu. Mumu okulunu, arkadaşlarını ve öğretmenini çok seviyordu. Mumu’nun okulu bugün çok kötü geçmişti. Arkadaşları Mumu’ya senin annen ve baban gerçek annen ve baban değil demişlerdi. Ne yapacağını bilmiyordu. Kimseye bir şeyde anlatamamıştı. Yemek bile yemeden uyudu.

 Küçük Mumu gözlerini açtığında etraf karanlıktı ve hiçbir şey görmüyordu. Birden kalbinin sıkıştığını ,midesinin ağrıdığını hissetti. Sağa sola koşmaya başladı , yollar çok kıvrımlıydı. Nerede olduğunu anlayamamıştı. Birden karşısına kara bir kurtçuk çıktı:

Mumu: Merhaba kurtçuk, ben neredeyim biliyor musun?

Kurtçuk: Çok lezzetli bir cevizin içerisindeyiz ; dur bir dakika ama senin burada ne işin var ?

Mumu: Gözleri dolarak annemi arıyorum , dedi

Kurtçuk : Anneni neden burada arıyorsun?

Mumu: Çünkü arkadaşlarım; ailemin annemin, babamın gerçek  annem ve babam olmadığını söylüyorlar. Bu mümkün olabilir mi?

Kurtçuk: Sence bu gerçekten önemli mi?

Mumu: Elbette önemli annem ve babam beni sevmezse ben ne yaparım?

Kurtçuk: Annen ve babanın seni sevmediğini mi düşünüyorsun?

Mumu: Aslında beni çok seviyorlar. Annem  en sevdiğim cevizli kekten , babamda kuğu gibi süzülen uçurtmalar yapar. Hatta bir gün uçururken uçurtmam ağaca takılmıştı babam benim için ağaca tırmandı biliyor musun?

Kurtçuk: Mutlu bir ailedesin aslında peki neden üzülüyorsun?

Mumu: Gerçek anne ve babam beni bıraktığına göre, ya onlarda beni sevmeyip  bir gün bırakırlarsa?

Kurtçuk: Sevgi sadece çocuğu dünyaya getirmekle oluşan bir duygu değil, onu korumak kollamak , ağladığında sarılmak ,hastalandığında elini hiç bırakmamak kısacası nefes kadar yakın olmaktır.

Mumu: Duyuyor musun Kurtçuk sanki bir ağlama sesi var.

Kurtçuk : Evet birisi ağlıyor galiba.

Mumu ve kurtçuk kafalarını uzatınca köşede küçük tırtılın ağladığını görüp yanına yaklaştılar.

Kurtçuk: Merhaba neden ağlıyorsun?

Bücür: Çok açım, küçük olduğum için yemek bulmakta zorlanıyorum.

Mumu: Sana yemek bulmanda yardım edecek kimse yok mu?

Bücür: Hayır annem ve babamı yok. Ben sokaklarda yaşıyorum.

Mumu: Birden aklına annesinin yaptığı güzel yemekler geldi. Hatta en son doğum gününde kocaman bir masa kurdukları ,annesinin onun için yaptığı çikolatalı pasta babasının aldığı rengarenk balonlar ve süsler ,İyi ki doğdun mumu iyi ki doğdun mumu sözleri kulağında çınlayarak yüzünde tebessüm oluşturdu. Aslında çokta şanslı ve özel bir çocuk olduğunu hissetti.

Kurtçuk: Arkadaşlar aslında bütün anne babalar çocuklarını çok sever ama bazen bazı nedenlerden dolayı ayrılmak zorunda kalırlar.

Ninni söyler…

Uykudan uyanmış

Gülermiş bakarmış

Annesi onu çok

Öpermiş severmiş

Okula gidermiş

Yazarmış çizermiş

Babası onu çok

Öpermiş severmiş

 

Annesi onu çok

Babası onu çok

Herkesler onu çok

Severmiş severmiş

 

Uykudan uyanmış

Gülermiş bakarmış

Annesi onu çok

Öpermiş severmiş

 

Okula gidermiş

Yazarmış çizermiş

Babası onu çok

Öpermiş severmiş

 

Annesi onu çok

Babası onu çok

Herkesler onu çok

Severmiş severmiş

 

Annesinin yavrusu

Kuzusu pamuğu

Annesi ninni söyler

Can kuşu dinlermiş

 

Sessizce ninninin bitmesini beklediler ve sonra ninni bittiğinde kuvvetli bir şekilde alkışladılar. Suzi alkışı duyunca şaşırdı ve utandı.

Suzi: Siz kimsiniz tek başınıza neden buradasınız?

Mumu: Arkadaşlarım annem ve babamın benim gerçek annem  ve babam olmadığını söylediler yürürken yolumu kaybettim.

Bücür: Annem ve babam olmadığı için kendime yiyecek bir şeyler arıyordum.

Kurtçuk: Burası benim mekanım , peki siz neden buradasınız?

Suzi: Bedenimde filizlenemeyen ama dallarımda çiçek açan çocuğumu arıyorum.

Ortamı derin bir sessizlik aldı…

Bücür: Bende bir ailemin olmasını çok isterdim

Suzi: Eğer istersen bundan sonra birlikte yaşayabiliriz.

Bücür: Gerçekten mi? diyerek mutluluktan ne yapacağını bilemeden Suzi’ye sarıldı .

Mumu: Konuşulanları şaşkınlıkla dinliyordu. Bir kez daha anladı ki kendisi gibi başka çocukların ve arkadaşı bücürün de  çok şanslı olduğunu düşündü.

Birden annesinin yanağında bıraktığı buseyle gözlerini açtı, annesine sımsıkı sarılarak iyi ki benim annemsin dedi.

 

 

YAZARLAR:

·       Emel TATAR

·       Eda BERAÇ

·       Duygu ALTUN

·       Seçil DUTAR GÜRSOY

·       Ayla TURAN DEMİR

·       Huriye KÖŞŞEKOĞLU

·       Nazlı DAĞLI

·       Merve GAZİ